مناله يد و يدبّر حتّى يخرج سويّا مستوفيا جميع ما فيه قوامه و صلاحه من الأحشاء و الجوارح و العوامل الى ما في تركيب اعضائه من العظام و اللّحم و الشّحم و المخّ و العصب و العروق و الغضاريف . فاذا خرج الى العالم تراه كيف ينمى بجميع اعضائه و هو ثابت على شكل و هيئة لا تتزايد و لا تنقص الى ان يبلغ اشدّه ، هل هذا الّا من لطيف التّدبير و الحكمة . « 1 » مفضّل از امام صادق عليه السّلام درخواست كرد در اطراف رشد بدن انسان در ادوار مختلف زندگى تا رسيدن بحدّ بلوغ و كمال نهائى خود بيانى فرمايد . امام عليه السّلام فرمود مراحل اوليهء رشد در رحم مادر است ، در آنجائى كه چشمى او را نمىبيند و دست كسى بوى نميرسد پرورش مىيابد تا به صورت انسان معتدلى متولّد شود ، انسانى كه واجد تمام لوازم و سرمايه‌هاى زندگى است ، انسانى كه داراى احشاء و اعضاء عوامل حيات است ، و ساخته شده از مجموع استخوان ، گوشت ، پيه مغز ، پى ، رگ و غضروف . موقعى كه متولّد مىشود باز هم در راه رشد و نموّ است ، رشد همگانى ، رشد همه جانبه و عمومى . تمام اعضاء نموّ مىكنند در حالى كه شكل انسانى و توازن اندام همواره ثابت و برقرار است ، مجموعهء بدن با تعادل پيش ميرود و دچار زياده و نقصان ناموزون نمىشود ، تا سرانجام برشد نهائى خود برسد . آيا بوجود آمدن آن همه اعضاء مختلف و گوناگون و همچنين رشد موزون و تكامل معتدل آنها ، از چه منشأى جز تدبير لطيف و حكيمانهء الهى ممكن است سرچشمه بگيرد ؟

--> ( 1 ) بحار 2 ، صفحهء 21